Dziecko z niedosłuchem

FAIL (the browser should render some flash content, not this).

Audiogram

Audiogram to graficzna ilustracja wyników uzyskanych podczas badań słuchu lub audiometrii.

Jeśli dziecko jest w odpowiednim wieku można już wykonać badanie audiometryczne. Jeśli natomiast dziecko nie jest jeszcze gotowe lub jeśli audiometrii nie można wykonać z powodu niespokojnego zachowania dziecka podczas badań, diagnoza audiologa może być postawiona na podstawie innych wyników. W takich przypadkach audiogram zostanie wykonany gdy dziecko osiągnie odpowiedni wiek lub gdy będzie spokojniejsze i chętne do współpracy.

Należy zawsze ubiegać się u osoby wykonującej badanie o własną kopię audiogramu. Ponadto audiogram powinien być dostępny do wglądu w przypadku, gdy zechcą Państwo wrócić do oceny wyników lub porównać go z wcześniejszymi bądź późniejszymi audiogramami.

Jak czytać audiogram

Podczas badania słuchu dwa parametry – częstotliwość i natężenie – podaje się ze zmienną intensywnością, aby określić najcichsze dźwięki jakie dziecko może usłyszeć.

Częstotliwość

Audiogram to wykres z dwiema liniami. Linia pozioma to "skala częstotliwości". Częstotliwość, którą odbieramy jako wysokość dźwięku, można porównać do poszczególnych nut w skali muzycznej.

Częstotliwość mierzona jest w Hertzach (skrót Hz). Ludzie mają zdolność słyszenia szerokiego zakresu częstotliwości. Dzieci ze zdrowym słuchem słyszą zakres dźwięków od takich o bardzo niskich częstotliwościach, rzędu 20 Hz (np. sygnał mgłowy używany na statkach) po dźwięki o częstotliwościach bardzo wysokich, rzędu 20 000 Hz (np. wysoki gwizd).

Audiogram prezentuje wyniki badań dla 6 do 10 ważnych częstotliwości pomiędzy 250 a 8000 Hz, które muszą być słyszane, aby prawidłowo mogły rozwijać się mowa i język. Niskie częstotliwości są po lewej stronie wykresu, wysokie po prawej.

Natężenie

Linia pionowa to "skala natężenia". Natężenie, które odbieramy jako głośność, można opisać jako zakres dźwięków od cichych po głośne. Natężenie mierzone jest w decybelach (skrót dB lub dB HL). Skala ta pokazuje jak cicho każda częstotliwość na audiogramie jest słyszalna. Dziecko ze zdrowym słuchem powinno usłyszeć każdą częstotliwość na poziomie 20 dB lub nawet mniej.

Jeśli poziom natężenia jest wyższy niż 20 dB (mieści się bliżej dolnej części wykresu), oznacza to, że głośność danej częstotliwości musiała być zwiększona, aby dziecko mogło ją usłyszeć. Oznacza to zatem ubytek słuchu w tej częstotliwości. Podsumowując, przy każdej badanej częstotliwości następuje odczyt natężenia.

Są odpowiednie sposoby zaznaczenia na audiogramie wyników badań ucha lewego i prawego. Odczyty dla ucha lewego są oznaczone kolorem niebieskim i / lub znakiem "X", natomiast odczyty dla prawego ucha oznaczone są kolorem czerwonym i / lub znakiem "O".

Sześć stopni ubytku słuchu

Rozróżniamy sześć podstawowych stopni ubytku słuchu, których audiolog użyje do opisania utraty słuchu przez dziecko na różnych częstotliwościach:

Stopień ubytku słuchu

Stopień ubytku słuchu określony w decybelach (dB)

Oznacza to następujące trudności w komunikacji słownej:

Minimalny

11 do 25 dB

Nieznaczne trudności

Lekki

26 do 40 dB

Trudności ze słyszeniem cichej, bądź odległej mowy

Umiarkowany

41 do 55 dB

Dziecko nie słyszy cichej mowy, ma problemy w czasie zwykłej rozmowy

Umiarkowanie poważny

56 do 70 dB

Dziecko nie słyszy cichej mowy, ma problemy w czasie zwykłej rozmowy

Poważny

71 do 90 dB

Dziecko nie słyszy rozmówcy, ma problemy z usłyszeniem głośnej mowy

Głęboki

ponad 91 dB

Dziecko nie słyszy głośnej mowy, ma problemy z usłyszeniem głośnych dźwięków

Zalecane jest analizowanie audiogramu z audiologiem. Należy pytać, jakie dźwięki (częstotliwości) i jaką głośność (natężenie) dziecko jest w stanie usłyszeć. Takie informacje pozwolą nam lepiej zrozumieć szczególny sposób, w jaki dziecko słyszy świat wokół siebie.